294+ Best Sad Quotes In Nepali | नेपालीमा दुखद उद्धरणहरू

Sad Quotes In Nepali

मनमा लागेको चोट, कसैले नदेखेको,
भावनाको सागरमा, एक्लै डुबेको,
शब्दहरू हराए, बोल्न नसकेको,
यो मुटुको व्यथा, कसरी बुझाएको।

आँशुको धारा, चुपचाप बग्छ,
मनको पीडा, कसैले नसुन्छ,
समयको खेलमा, सब थोक बिक्छ,
अकेला जीवन, कसरी टिक्छ।

जब पर्दैन कसैलाई, आफ्नो साथ,
त्यसैबेला लाग्छ, जीवनमा घात,
एक्लोपनको रात, अन्धकार नै अन्धकार,
सम्झनाको भारी, बोक्नु छ लगातार।

आशाको दियो, निभिसक्यो कति,
खुसीको रङ, उडेर गयो कति,
सपनाका घरहरू, भत्किसक्यो कति,
मनको घाउ, बोकेर हिँड्छु म कति।

बाटोमा हिँड्दा, एक्लै छु,
साथीको खोजीमा, भौँतारिँदै छु,
संसारको भीडमा, हराएको छु,
मनको दुखेको, कुरा लुकाउँछु।

जिन्दगीको यो खेल, बुझ्न गाह्रो,
कहिले हाँसो, कहिले आँशुको – barro,
कति सम्हाल्ने यो मन, भन्न गाह्रो,
नियतिको खेल, कोही नपारो।

ओठको हाँसो, भित्रको पीडा,
कसैले नबुझ्ने, मेरो व्यथा,
यस्तै छ जिन्दगी, यस्तै छ कथा,
अभागी मनको, कस्तो छ प्रथा।

फुल्न नपाउँदै, झरिसकेको फूल,
जस्तै भयो मेरो, मनको भूल,
साथीले छोडेपछि, मन भयो जुल,
अब कसको भरमा, बाच्नु यो मूल।

टाढा गयो प्रिय, मन भयो उदास,
सम्झनाको भार, लिएर बाँचेको छु,
विछोडको पिडा, सहेर बाँचेको छु,
तिम्रो यादमा, पल पल मर्छु।

सपना त कति देखेको थिए,
तर हकीकतले, तिनलाई लत्यायो,
खुसीको घाम, कहिल्यै नलाएको,
चोटको बादलले, सधैं ढाकेको।

बेतुकका कुरा, मनमा खेल्छ,
बितेका पलहरू, सम्झेर जल्छ,
कस्तो यो नियति, कसलाई भन्छ,
एक्लोपनाको छायाँ, टाढा नहट्छ।

बिना कारण रुँदा, आँखा सुक्छ,
भित्रको पीडा, कसरी खुस्क्छ,
जब कोही नहुँदा, मन दुख्छ,
यो भत्केको मन, कसरी जुट्छ।

चोट त धेरै लाग्छ,
तर हाँस्न सिकेको छु,
मनको घाउ लुकाएर,
बाँच्न सिकेको छु।

साथ पाइने आशा, टुट्यो जब,
जिन्दगी लाग्छ, झन् एक्लो तब,
सकिनन् सम्हाल्न, यी आँसुका अब,
मनको घाउ, कसरी पुर्छन् सब।

कुनै दिन खुसी थियो,
आज दुखै दुख छ,
सपना त अनेक थिए,
सब धुलोमा छ।

भित्री मन रोइरहेको छ,
ओठमा हाँसो छ,
कसैले नदेखेको,
एक्लोपनको बास छ।

जिन्दगीको यो मोडमा,
कहाँ आइपुगेछु,
सबैले छोडेर जाँदा,
एक्लो भइ बसेछु।

सयौं चोट मनमा,
एकै चोट लाग्दैन,
आँखा रसाउँछ,
तर कोही सोध्दैन।

बिहानको घाम पनि,
आज रातो लाग्यो,
जीवनका रङ्गहरू,
सबै फिका लाग्यो।

यादहरूको भारी,
बडो गहिरो छ,
खुशी त कति थियो,
सबै बिर्सिसकेको छ।

Sad Quotes In Nepali About Life

जीवनका पाइलाहरू कति डोर्‍याउँछन्,
खुशीका रङ्गहरू कता हराउँछन्,
सपनाहरू टुट्छन्, आसहरू मर्छन्,
यो नै जीवन हो, जहाँ सबै झर्छन्।

कहिलेकाहीँ लाग्छ, यो जिन्दगी,
एउटा अनन्त दु:खको सिर्जना,
जहाँ पाइलैपिच्छे आँसु बग्छ,
अनि मनमा पीडा मात्र जग्छ।

हाँस्नु त परै छ, रुन पनि कठिन,
आँसु पुछ्ने हातहरू पनि पराई,
जस्को साथ खोज्छु, ऊ नै टाढा,
मनमा एक्लोपन, जीवन नै खोट्या।

आशाको दीप निभाएर,
अंधकारमा रुँदै हिँड्दा,
फेरि कहिले बल्छ र ज्योति,
जिन्दगीको यो यात्रा छ चिन्ता।

कठिन छ यो यात्रा,
जहाँ हरेक कदममा ठेस,
बिचमै हराउँछन् सपना,
बाँकी रहन्छ केवल शेष।

शब्दहरू मात्र बाँकी छन्,
अनुभूतिहरू मौन,
कुनै बेला खुशी थियो,
आज केवल मन क्रंदन।

यो मनको पीडा,
कसलाई सुनाऊँ,
सजिलो छैन जिउन,
कसरी सम्हाल्न आऊँ।

कहिले कालो, कहिले सेतो,
जीवनको यो रंगमञ्च,
कहिले खुशी, कहिले वितृष्णा,
अन्त्यमा केवल अवसान।

सत्य हो यो,
जीवनको यो रंग,
जहाँ दु:खको भारी,
बनिदिन्छ जीवनको ढंग।

सपनाको दुनियाँ,
एकाएक टुट्छ,
अनि वास्तविकताको,
भारले मन रुँघ्छ।

कहाँ गयो त्यो,
पहिलेको उल्लास,
आज यो मनमा,
छ मात्र निरास।

चोटहरूले भरिएको,
यो जिन्दगी,
कहाँ पुग्छ,
कसलाई थाहा छ, यो घडी।

हरेक दिन,
एउटा नयाँ परीक्षा,
जसको उत्तर,
सधैं नै कठिन।

जति खोजे,
खुशीका किनारा,
उति नै डुबिदिए,
जिन्दगीका धारा।

आँसुको यो खोला,
कहिल्यै सुक्दैन,
मनको यो व्यथा,
कसैले बुझ्दैन।

बाटोमा एक्लै,
हिँड्दा हिँड्दै,
साथीहरू सबै,
हराए कतै।

सधैं खुसी,
हुँदैन कसैको,
जिन्दगीको,
खेल हो यो।

गल्ती त मेरो,
केही थिएन,
तर सजाय,
भाग्यले दियो।

टाढा जाँदै,
छन् सबै,
यस्तै हो,
जिन्दगी।

दु:खको बादल,
छायो,
अब कहिले,
उज्यालो आउला।

Sad Quotes In Nepali For Girl

मुटुमा गहिरो घाउ छ, कसैले नदेखेको
आँसुको सागरमा डुबेको, मन कहिले नबिझेको
यी बितेका दिनहरु, सम्झना मात्र बोकेर
कहाँ गए त्यो खुसी, हराएर कहिल्यै नफर्केर।

ओठमा मुस्कान छ, तर भित्र मन रोइरहेछ
एक्लोपनको यो यात्रा, रात दिन सताइरहेछ
सबैले हेर्छन् बाहिरी रुप, कसलाई थाहा छ
भित्र यो पीडा, जस्को कहिले अन्त्य हुने छाँट छैन।

कहिलेकाहीँ लाग्छ, यो जिन्दगी किन यस्तो छ?
जता हेरे पनि, सधैं पीडा नै जस्तो छ
भरोसा गर्ने कोही छैन, बोल्ने कोही छैन
यो मुटुको व्यथा, सुन्ने कोही छैन।

सपनाहरु चकनाचुर भए, आशा सबै मरे
यो मन एक्लै रुँदै छ, सम्झनाहरुले घेरे
बितेको समय फर्केर आउँदैन, यो थाहा छ
तर किन भुल्न सक्दिनँ, ति सधैंको घाउहरु।

न सँगै कोही छ, न साथ कोही
यो एक्लो रातमा, मन साह्रै टोइ
बिना कारणको यो पीडा, कसलाई भनूँ?
आफैँमा हराएर, कतै हराइ नै त नभनूँ।

शब्दहरुले बयान गर्न नसक्ने, यो मनको अवस्था
हरेक सास फेर्दा, लाग्छ यो जीवन व्यर्थ
कहिलेकाहीँ मन लाग्छ, सब छाडेर जाऊँ
यो दु:खको बोझ, कतै भुइँमा पाेकेरु लाँऊ।

टाढा गए पनि, नजिकै छौ जस्तो लाग्छ
यो सम्झनाले, मनलाई साह्रै पोल्छ
सम्झिँदा ति पुराना दिन, आँखा रसाउँछ
किन जिन्दगीले, यति धेरै सताउँछ।

हास्ने कोशिश गर्छु, तर अनुहार रुँदैछ
यो मनको घाउ, अझै गहिरिँदैछ
कहाँबाट आयो यो अँध्यारो, कहाँ गयो ज्योति?
बस् एक्लोपनको यो रात, काट्न सकूँ त्यो भयो।

कहिलेकाहीँ लाग्छ, म को हुँ? के गर्छु?
यी प्रश्नहरुको उत्तर, कहिल्यै पाउँदिनँ
जीवनको यो यात्रा, धेरै एक्लो छ
सायद मेरो भागमा, सधैं यो पीडा नै छ।

सबैले छोडेर गए, कोही रहेन साथमा
यो मन एक्लै भयो, सानो यो रातमा
सम्झनाको त्यो बोझ, कसरी बिसाऊँ?
आँसुको यो धारा, कसरी रोक्न जाऊँ।

कुनैबेला थियो, साथमा तिमी
आज एक्लै छु, यो अनगिन्ती भीमी
हिजोको त्यो माया, आज मात्र व्यथा
कहाँ सकिन्छ र, यो बिछोडको कथा।

न कुनै कुरामा मन लाग्छ, न केही भन्न मन
यो मनको अवस्था, बुझ्ने कोही छैन
कहाँ गयो त्यो दिन, जहाँ खुसी थियो?
आज त सिर्फ अँध्यारो, र सधैंको तिर्सो छ।

आफ्नै छायाँ पनि, साथ छोडेर जान्छ
यस्तो लाग्छ, यो मन एक्लै भाग्न चाहन्छ
कसैको सहारा नखोज्ने, यो मन
तर एक्लै बाँच्नलाई, धेरै गाह्रो छ।

हरेक दिन बित्छ, एउटै प्रश्न बोकेर
यो दु:खको यात्रा, कहाँ पुगेर रोकिने हो?
मन भित्रको कुरा, कसलाई भनुँ?
सबैले बुझ्ने लाग्छ, तर कोही बुझ्दैन्।

मुस्कुराउन सिकाएको थियो, तिमीले
आज त्यो मुस्कान, कहाँ हरायो?
यी आँसुहरु, लुकाउन खोज्छु
तर यो मनले, कसरी सम्झाऊँ।

सम्बन्धहरु त धेरै थिए, तर कोही आफ्नो भएन
यो एक्लो यात्रामा, कोही साथ हिँडेन
बिच बाटोमा छोडेर गए, सबै
अब यो मन एक्लै, कसरी हिँड्ने हो सबै।

शब्दहरु गहिरो चोट दिन्छन्, जब कसैले बुझ्दैन
यो मन भित्रको कुरा, कतै हराउँछ
सधैं हाँसीखुसी बस्ने, मान्छे
भित्र कति दु:खी छ, कसैले जान्दैन।

बितेका दिनका यादहरु, आज पनि सताउँछ
त्यो समय फर्केर आऊ, मनले त्यो चाहँदैछ
तर थाहा छ, त्यो सम्भव छैन
त्यसैले यो पीडा, सधैं साथै रहनेछ।

किन यतिधेरै एक्लो छु? कसैले बताऊ
यो मनको व्यथा, कसलाई सुनाऊँ?
जिन्दगीको यो रात, अझै कति लामो?
कसैको सहारा बिना, कसरी पार लाऊँ।

सबै कुरा पाएर पनि, केही नपाएको जस्तो
यो जीवन व्यर्थ छ, जस्तो लाग्छ जस्तो
आशाको किरण कतै देख्दिन
अँध्यारोको यो पर्दा, कहिले खुल्ने दिन।

Sad Quotes In Nepali For Love

कहिलेकाहीँ प्रेमको पीडा, मनमा गहिरो घाउ बनाउँछ,
सपनाहरू भत्किँदा, मनमा अश्रुधारा बगाउँछ,
बितेका दिनहरू सम्झँदा, मुटु भारी भइदिन्छ,
आँसु मात्र साथी बन्दा, एक्लोपनले घेरिदिन्छ।

तिमी बिनाको जीवन, एक सुनसान मरुभूमि जस्तो,
जहाँ खुसीका फूलहरू, कहिल्यै फुल्न सक्दैनन् यस्तो,
बितेका पलहरूमा, तिम्रै यादले सताउँछ,
यो अधुरो प्रेमको व्यथा, मनलाई टोलाउँछ।

जब कोही प्यारो मान्छे, टाढा जान्छ,
मनको गहिराईमा, एक अपार पीडा छान्छ,
सम्झनाका ती पलहरू, ज्यूँदै जलाउँछ,
विछोडको यो नियति, कसरी सहने बनाउँछ।

हाम्रो प्रेमको कहानी, अधुरै रह्यो,
तिमीले छाडेर जाँदा, मन भक्कानियो,
सम्झनाको बोझ बोकी, दिनरात बिताउँछु,
यो एक्लो यात्रामा, कसरी अघि बढ्छु।

कसम थियो सधैं साथ दिने, तर भुलाइदियौ,
मुटुमा टाँसिएका सपना, सबै जलाइदयौ,
अब कसलाई सुनाऊँ, मेरो यो व्यथा,
यो तिनतासको जीवनमा, भयो अन्धकारले व्यथा।

जब तिम्रो याद आउँछ, आँखा रसाउँछ,
बितेका दिनहरूको सम्झनाले, मन फसाउँछ,
यो टुटेको मन बोकी, कसरी बाँच्नु,
तिमी बिनाको यो जीवन, कसरी गाच्नु।

प्रेमको यात्रामा, जब धोका पाइन्छ,
तब जिन्दगीको अर्थ, नै हराइन्छ,
विश्वासको जग भत्किँदा, मन थाम्न गाह्रो,
यो पीडाको सागरमा, डुब्न लाग्यो सारो।

सोचेको थिएँ, तिमी मेरो सहारा हुनेछौ,
तर तिमीले नै धोका दियौ, मेरो सपना तोडी दियौ,
यो भत्केको मनको, कस्तो होला हालत,
सम्झनाको सञ्जीवनी, भयो विषको थालत।

सम्झिन्छु तिम्रो हाँसो, तिम्रो बोली,
तर तिमी त गयौ, छाडी यो जिन्दगानी खोली,
एक्लोपनले घेरेको, यो मनलाई,
कहाँ खोजूँ सहारा, मेरो यो जीन्दगीलाई।

प्रेम त गर्यौ, तर निभाएनौ,
अपेक्षाका भकारी, खाली गरिदियौ,
सम्झनाका ती पलहरू, आज पीडा बने,
यो हृदयको घाउ, कहिल्यै नपुरिने बने।

तिमी हिँड्यौ, मेरो हात छोडी,
मेरो जीवनमा, ल्याइ छाडिस् एक्लोपनको झोडी,
बितेका दिनहरू, सम्झिँदा छट्पटी,
यो टुटेको मुटु बोकी, कसरी बिते रात पटी।

जब मनको पीडा, कसैलाई भन्न सकिँदैन,
तब एक्लै रुनुको, विकल्प रहँदैन,
हामीहरूको प्रेम कथा, टुटेको झैँ लाग्यो,
आँसुको धारामा, जिन्दगी डुबेझैं लाग्यो।

तिमी मेरो भएनौ, यो नै मेरो गल्ती,
सपनाको घर भत्कियो, नभई भरी,
व्यर्थको यो मायामा, मन पग्लियो,
आँसुले सिँचेको बगैँचा, उजाड भयो।

प्रेमले दिएको घाउ, गहिरो हुन्छ,
जब मनले चाहेको, कहिल्यै नपाउँछ,
अधुरो प्रेमको कहानी, मुटुभित्र रुन्छ,
बितेको समय फर्किँदैन, केवल सम्झना जन्माउँछ।

धेरै सपना देखेको थिएँ, तिमीसँग,
तर तिमीले नै छोडिदियौ, मलाई एक्लै बिच बाटोमा,
यो मनको पीडा, कसलाई सुनाऊँ,
तिमी बिनाको जीवन, कसरी बिताऊँ।

तिम्रो यादमा, मेरो दिन बित्छ,
आँसुका थोपाहरू, मेरो साथमा हिँच्छ,
यो एक्लोपनको यात्रा, कहिले टुंगिएला,
भत्केको मुटुको घाउ, कहिले पुगिएला।

जब प्रेम टुडिन्छ, जीवन रित्तो लाग्छ,
साथीहरूको भीडमा पनि, एक्लोपन लाग्छ,
बितेका दिनहरू, सम्झिँदा मन भारी,
तर अब फर्केर आउने छैनौ, तिमी त्यो पारी।

सधैं सोचेको थिएँ, तिमी मेरो हौ,
तर तिमीले त धोका दियौ, मेरो विश्वास तोडी दियौ,
यो टुटेको मनको, कस्तो होला हालत,
अधुरो प्रेमको पीडा, कहिले भुल्न सकिन्छ।

प्रेमको झूटो जालमा, फसेछु,
आफ्नै भावनाहरूमा, रुझेछु,
तिमी बिनाको यो जीवन, एक बोझ,
कहिले मेटिने हो, यो मनको खोज।

आज पनि सम्झिन्छु, तिम्रो त्यो साथ,
तर तिमी त गयौ, छोडी यो सुनसान रात,
यो भत्केको मुटुको, कस्तो होला व्यथा,
बिना तिमीको जीवन, भयो यो कथा।

Sad Quotes In Nepali For Boy

जब मनको पीडा कसैले बुझ्दैन,
अनि एक्लोपनले घेर्छ,
तब आँसु मात्र सहारा बन्छ,
सानो मन अझै रोइदिन्छ।

सपनाहरू फुट्दाको पीडा,
कस्तो हुन्छ कसैलाई थाहा छैन,
भित्रभित्रै जल्नु,
र बाहिर हाँस्नु, यो कत्ति गाह्रो छ।

विश्वास गर्दा धोका पाउनु,
सबैभन्दा ठूलो पीडा हो,
अनि त्यो पीडा,
कहिल्यै निको हुँदैन।

खुशीहरू टाढा गए,
अनि दुःख नजिक आयो,
जीवनको यो मोडमा,
मन साह्रै विरक्त भयो।

भन्न त सजिलो छ,
“सब ठिक छ” भनेर,
तर मन भित्रको,
उथलपुथल कसले बुझ्ने?

साथ छुट्दाको पीडा,
एक्लोपनको भारी,
जिन्दगीका हरेक पाइला,
लाग्छन् आज भारी।

आँखामा आँसु,
ओठमा मुस्कान,
तर भित्रको घाउ,
कसैले देख्दैन।

जब आशा टुटेर जान्छ,
अनि निराशाले घेर्छ,
त्यो बेला जीवन,
एक अन्धकार यात्रा जस्तो लाग्छ।

सबैले छोडेर जाँदा,
अनि एक्लै पर्दा,
मनको यो पीडा,
कहाँ गएर पोखूँ।

बोल्न नसक्ने पीडा,
साँच्नु पर्दा,
मनको बोझ,
झन् झन् बढ्दै जान्छ।

सबै कुरा गुमाएर,
जब मान्छे एक्लै हुन्छ,
तब ऊ भित्रैदेखि,
तोडिन पुग्छ।

जसलाई आफ्नो ठान्यौं,
वही पराई बनिदिए,
यस्ता चोट,
कसरी भुल्नु र?

सपनाहरू धुलो भए,
जब भविष्य अँध्यारो लाग्यो,
त्यसपछि,
जीवनको कुनै अर्थ रहेन।

बेहोस जस्तै,
लाग्छ आज जीवन,
हरपल,
एउटा गहिरो पीडाले भरिएको।

आफ्नो मान्छे,
जब पराई जस्तो व्यवहार गर्छ,
तब,
मन रोएर पनि,
निधारमा हाँसो सजाउनु पर्छ।

हिजोको खुसी,
आज सम्झना मात्र,
अहिलेको पीडा,
जिन्दगीको नियति।

आँसुले मात्र,
धोइन्छ मनको मैलो,
तर,
त्यो मैलो,
कहिले सकिँदैन।

जोड्न खोज्दा,
सबै कुरा टुटेर गयो,
अब,
जिन्दगीको यो यात्रा,
कसरी पूरा गर्ने?

मनमा पीडा,
तर कसैलाई भन्न सकिन्न,
यो,
अभागी मन,
सधैं एक्लै रुन्छ।

हाँस्नु,
अब एक बाध्यता,
दुःख,
नै,
सबैभन्दा नजिकको साथी।

Feeling Sad Quotes In Nepali

मन दुखेको बेला, कसैले बुझ्दैन,
आँसुले मात्रै, साथ दिन्छ
यो समय पनि बित्छ, आशा छ,
फेरि खुसीका दिन, फर्केर आउँछन्।

जब मनमा उदासी छाउँछ,
संसारै अन्धकार लाग्छ
सपनाहरू टुट्छन्, आशा हराउँछ,
तर बिर्सनु हुन्न, जीवन अगाडि बढ्छ।

एक्लोपनले सताउँछ,
भित्री घाउ कसैलाई देखिँदैन
शब्दहरू हराउँछन्, मौनता बोल्छ,
यो मनको पीडा, कसलाई सुनाऊँ।

जिन्दगीका पाइला, कहिलेकाहीँ,
दुःखको बाटोमा, अल्झिन्छन्
खुसीको किरण, कहिले आउँछ,
यो पर्खाइमा, पलहरू बित्छन्।

हाँसो लुक्छ ओठबाट,
आँखामा आँसुको डोब,
सपनाका रंगहरू, फिका हुन्छन्,
मनको एक्लोपन, कसलाई सुनाऊँ।

शब्दहरूले भन्न नसक्ने,
पीडाहरू मनमा बोकी,
यो यात्रा छ, यो स्वीकार,
आशा छ, अन्त्यमा सुख पाउँला।

भित्रभित्रै रुन्छ मन,
कसैले नदेख्ने गरी,
चोट लाग्छ कतै,
जसको नुनिलो पानी, मात्र बग्छ।

हरेक साँझ,
अँध्यारो लिएर आउँछ,
मेरो मनको पीडा,
रातभरि सँगै रुन्छ।

सम्बन्धहरू सुक्छन्,
विश्वास फुट्छ,
अनि एक्लै,
यो मन रुँदा, कोही हुँदैन।

हिजोका दिनहरू,
खुसीले भरिएका थिए,
आजको पल,
उदासीले छपक्कै छोपेको छ।

न भन्न सकिने,
न सहेर बस्न सकिने,
यो मनको बोझ,
कसलाई सुनाऊँ, कसले बुझ्ने।

जब सबैतिर,
अँध्यारो मात्रै देखिन्छ,
आशाको सानो किरण,
खोज्दै हिँड्छ यो मन।

भावनाहरूमा,
तुवाँलो छाएको छ,
सपनाहरू,
धुँवा जस्तै उडेको छ।

यो मन,
खोजिरहेको छ,
एउटा सहारा,
एउटा साथ, जसले बुझोस्।

नजिककाहरू,
टाढा हुँदा,
अनि टाढाकाहरू,
साथमा नहुँदा, मन भारी हुन्छ।

जिन्दगीका मोडहरू,
कति अप्ठ्यारा,
हाँस्ने प्रयास गर्छु,
तर आँसु थाम्नै सकिन्न।

कहिलेकाहीँ,
किन यस्तो हुन्छ,
खुसीको चाह,
पीडामै हराउँछ।

नयाँ बिहानी,
फेरि आउँछ,
तर यो मन,
पुरानै पीडामा रुन्छ।

सबै कुरा,
भत्किसकेपछि,
जोड्न खोज्दा,
हात काँपिरहन्छ।

यो मेरो नियति,
कि यो क्षण,
उदासी,
मेरो साथी बनेको छ।

Love Sad Quotes In Nepali | प्रेमका दुखद सन्देश

विश्वास टुटेपछि मुटुमा लागेको चोट,
कसैले बुझ्दैन, मनमा लुकेको खोट।
सपना सबै भत्किए, आशाको दियालो निभ्यो,
एक्लोपनाको यात्रामा, आँसु मात्रै मिल्यो।

प्रेमले कहिलेकाहीँ आँसु मात्रै दिन्छ,
खुसीको क्षण सम्झिँदै मन जल्छ।
साथ छुटेपछि जीवन अर्थहीन लाग्छ,
बितेका दिन सम्झिँदा मुटु भारी लाग्छ।

शब्दहरू हराए, मौन रोए,
जब तिमी टाढा गयौ, जीवन अधुरो भयो।
यो सम्झनाको भारी मनमा बोकिरहेछु,
तिमी बिनाको जीवन, कसरी बाँचिरहेछु।

फुल्न नपाउँदै झरेका फूल जस्तै,
मेरो प्रेम पनि अधुरो रह्यो, के दोष मेरो?
तिमीले दिएको चोट, गहिरो छ,
आँसुले भिजेको यो मन, आज रोइरहेछ।

साथको त्यो वाचा, आज हावामा उड्यो,
विश्वासको त्यो किल्ला, पलमै भत्कियो।
मनमा पीडा छ, तर भन्न सक्दिन,
एक्लो यात्री भएर, यसरी नै हिँड्न सक्दिन।

मायाको रङ धमिलियो, मन खिन्न भयो,
साथ छोडेपछि तिमी, जीवन एकान्त भयो।
सम्झनाका ती पलहरू, मुटुमा घोचिन्छ,
कसरी बिर्सुँ त्यो माया, जसले मलाई टोक्छ।

खुसीको क्षण सम्झिँदै, यो रात बिताउँछु,
तिमी बिनाको जीवन, आँसुले नै सिञ्च्छु।
मुटुको घाउ कसैले देख्दैन,
मेरो पीडाको कथा, मौनले नै लेख्दैन।

विश्वासघातको यो पीडा, सहिनसक्नु छ,
तिमीले तोडेको बाचा, मनमा बज्छ।
सपनाको घर भत्कियो, सब सकियो,
एक्लोपनको सहारामा, जीवन रोकियो।

जब प्रेमले धोका दिन्छ, मन रुन्छ,
खुसीको हर पल, अन्धकारमा डुब्छ।
तिमीले दिएको घाउ, कहिल्यै नपुरिने,
मेरो अधुरो प्रेम, सम्झेर म कति रुने।

यो मुटुमा लागेको चोट, गहिरो छ,
तिम्रो यादमा सधैं, यो मन रोइरहन्छ।
सम्झनाका बिम्बहरू, टाँसिन्छन् आँखामा,
तिमी बिनाको जीवन, कस्तो छ दुःखामा।

प्रेमको यात्रामा, बिछोडको पीडा,
मनमा सिर्जना गर्छ, एक अनौठो पीडा।
तिमी टाढा जाँदा, सबै कुरा सकियो,
यो अधुरो माया, मुटुमा नै रोकियो।

हिजो सँगै थियौ, आज टाढा भयौ,
विश्वासको त्यो सम्बन्ध, कहाँ हरायौ?
मनमा पीडा छ, तर हाँसी देखाउँछु,
तिम्रो यादमा हरेक रात, आँसुले पौछु।

शब्दहरू मौन भए, हाँसो हरायो,
जब तिमीले साथ छोड्यौ, जीवन लखेटियो।
यो मुटुको चोट, कसलाई सुनाऊँ?
एक्लो यात्रामा, कसको सहारा पाऊँ।

प्रेमको अर्थ बुझें, जब तिमी गयौ,
खुसीको हर क्षण, अन्धकारमा भयो।
मनमा लागेको आगो, कसरी निभाऊँ?
तिमी बिनाको जीवन, कसरी बिताऊँ।

आँसुको धारा बगेर, आँखा सुक्यो,
तिम्रो यादले सताएर, मुटु दुख्यो।
साथको त्यो सपना, आज चकनाचुर भयो,
यो एक्लोपनको यात्रा, कहाँ पुग्छ, कसलाई थाहा भयो।

विश्वासको डोरी चुँडियो, सम्बन्ध टुक्रियो,
मनमा लागेको पीडा, कसैले नबुझ्यो।
तिमीले दिएको घाउ, गहिरो छ,
मेरो अधुरो प्रेम, आज मौन छ।

सपनाका इन्द्रधनुष, रंग विहीन भए,
जब तिमीले साथ छोड्यौ, सबै दुःख बने।
मनमा लागेको चोट, कहिल्यै नमेटिने,
यो एक्लो यात्रामा, म कसरी जिउने।

मुटुमा लागेको चोट, ठूलो छ,
तिम्रो यादको सहारामा, जीवन ढिलो छ।
आँसुले धोएको यो मुहार,
कसैले नदेखेको, मेरो यो सङ्घार।

मायाको जाल त बज्यो, तर तिमी आयौ,
सबै आशा भत्किँदा, म एक्लै पर्यौ।
मनमा लागेको पीडा, भुल्न सक्दिन,
तिम्रो सम्झनाको भारी, बोक्न सक्दिन।

अधुरो प्रेमको कथा, यो मनमा रह्यो,
तिमीले दिएको चोट, सधैं सँगै रह्यो।
आँसुले भिजेको यो मुटु,
तिम्रो यादमा सधैं, खोज्छ तिमीलाई, कस्तो यो भेटु।

Short Sad Quotes In Nepali

जिन्दगीको बाटोमा, एक्लै हिँड्नु पर्यो,
साथ दिनेहरू त, सबै पराई भयो,
मनको पीडा कसलाई सुनाऊँ,
आँसुले मात्र, मेरो साथ दियो।

सपना देखेको थिएँ, सुखको,
तर पाएँ सधैं, दुखको,
खुशीहरू त, पाहुना जस्तै,
छिनमै बिदा भएर गए।

माया त धेरै थियो, तर,
साँझ परेपछि, साथ छोड्यो,
विश्वास तोडियो, मन रोयो,
एक्लोपनले, मलाई घेर्यो।

हिजोको दिन, साथ थियो,
आज त, पराई भयो,
न त कसैको, सहारा,
न त कसैको, सहारा।

मुटुमा बोकी, अनेक चोट,
हामी हिँड्छौं, सधैं एक्लै,
कसलाई थाहा, हाम्रो पीडा,
यो जीवनको, अनन्त यात्रा।

खुशीको त्यो पल, कहाँ गयो,
जहाँ तिमी थियौ, मेरो साथ,
आज त केवल, सम्झना,
अनि मनमा, गहिरो घात।

कहाँ हरायो, त्यो हाँसो,
कहाँ गयो, त्यो साथ,
आज त केवल, आँसु,
र मनमा, ठूलो घाउ।

साथी भन्थे, कसैलाई,
तर बिर्सिए, सबैले,
एक्लो यात्री, यस यात्रामा,
न कसैको, सहारा।

आशाको किरण, निभाएर,
अँध्यारोमा, डुबेर,
जिन्दगीको यो, खेल,
हार खाएर, सकियो।

मनको व्यथा, कसलाई भनौँ,
साथीभाइ सबै, टाढा भए,
आँसुको थोपा, खस्दैछ,
यो एक्लो यात्रामा।

विश्वासको डोरी, चुँडिएपछि,
मनको चोेट, कसरी मेट्छ?
सधैंभरि, एक्लै बाँच्नु,
यही त, मेरो भाग्य।

आँसुले धुनु पर्यो,
पुरानो सबै, घाउ,
नयाँ साथी, कोही छैन,
सधैं एक्लो, यो यात्रा।

हरेक पाइलामा, चोट,
हरेक साँसमा, पीडा,
यस्तै छ, जिन्दगी,
जहाँ कसैको, साथ छैन।

हाँस्न बिर्सियो, मन,
रूँदै छ, सधैं,
साथीभाइ त, पराई,
एक्लोपन नै, साथी।

चोटैचोटले, भरिएको,
मनको यो, यात्रा,
कहाँ पुग्छ, थाहा छैन,
सधैं एक्लो, यो मन।

सपनाका महल, भत्किए,
विश्वासका पुल, ढले,
खुशीका दिन, बिर्सिए,
दुखका रात, नै रमाइलो।

ताराहरू झरे जस्तै,
साथीहरू टाढिए,
अँध्यारो रातमा,
एक्लो पाइला, मेरो।

यो मनको घाउ,
कसले पुर्छ,
सधैंभरि, एक्लै,
यो जिन्दगी।

बाटोमा एक्लै,
हिँड्दा हिँड्दै,
हात छुट्यो,
साथीको।

मिठो सपना, टुटेर,
आँसुले, भिजेर,
जीवनको यो, मोडमा,
एक्लो, म।

Deep Sad Quotes In Nepali

मनको घाउ कहिल्यै नभर्ने रहेछ,
आँसुले मात्रै डोब छोड्ने रहेछ,
सपनाहरू सबै टुटेर गए,
एक्लोपनले नै साथ दिने रहेछ।

खुसीका दिनहरू छोटो रहेछन्,
दुःखका रातहरू कहिल्यै नटुट्ने,
चोटहरु गहिरो भइरहन्छ,
मनको पीडा कसैले नबुझ्ने।

सम्बन्धहरु कति कमजोर हुँदा रहेछन्,
विश्वासका धागा कहिले चुँडिन्छन्,
साथ दिन्छु भन्नेहरू नै,
अपरिचित बनेर बिदा लिन्छन्।

बोल्न खोज्दा शब्द हराउँछ,
हाँस्न खोज्दा आँसु थुनिँदैन,
यो मन आज निकै भारी छ,
कसैको साथ नहुँदा केही सुनिँदैन।

भुल्न खोज्दा झन् याद आउँछ,
आँखामा तस्बिर तिम्रै छाउँछ,
यो मुटुको घाउ कसरी मेट्ने,
जिन्दगी एक्लै कसरी बिताउने।

जहाँ गए पनि तिम्रै सम्झना,
साथमा नहुँदा पनि तिम्रै चेतना,
मनको यो दुखेको कुनो,
कसैको दवाइले नछुने।

धेरै आशा राखेको थिएँ,
तर सबै सपना टुटाइदियौ,
आज एक्लो छु र दुःखी,
तिमीले साथ छुटाइदियौ।

हिजो हिँडेको बाटो आज सुनसान,
साथीहरू सबै बिते बसाई,
यो जीवन कस्तो लाग्छ,
जब एक्लोपनले घेर्छ।

सम्झनाका भुमरीमा हराउँदा,
यो मन आफैंलाई खोज्छ,
जब भेट्दैन कतै पनि,
तब मात्र दुःखी भई रुन्छ।

कहिल्यै फर्केर नआउने,
यादहरूले सताइरहन्छ,
यो मनको गहिराइमा,
तिमी मात्र किन बसिरहन्छौ।

फुल्न खोज्दा झरिएँ म,
चम्कन खोज्दा निभेँ म,
भाग्यकै खेल होला सायद,
दुःखको बादलले घेरिई बाँचेँ म।

जब जिन्दगीको अर्थ बुझिन्छ,
तब धेरै कुरा गुमिन्छ,
सकिन असकिनको यो यात्रामा,
मन मात्रै सधैं रुन्छ।

कति मीठा थिए ती पलहरू,
आज मात्र लाग्छन् ती बोझ,
बितेका दिनहरू फर्केर आउँदैनन्,
छुट्नेहरूको घाउ कहिल्यै नअल्झ।

आँसुले धोएर पनि,
घाउ भर्दैन रहेछ,
साथ गुमाएपछिको पीडा,
झन् गहिरो बन्दै रहेछ।

जति सम्झिन खोज्छु,
उति नै बिर्सन चाहन्छु,
यो मनको द्वन्द्वमा,
हार खाँदै रुन चाहन्छु।

सम्बन्धको जालो कस्तो,
फस्दा खेरी थाहा हुँदैन,
जब च्यातिएर जान्छ,
तब मात्र पीडाले चिमोट्छ।

ओठको मुस्कान त केवल देखावटी,
भित्रको पीडा कसैले नदेख्ने,
यो मन सधैं रुँदो रहेछ,
जब एक्लोपनाले सताउने।

बाँच्नुको अर्थ हरायो,
खुसीका रङहरू उडे,
यो जीवन यात्रामा,
केवल दुःखी पलहरू जुडे।

अरूको खुसीमा,
मेरा आँसु लुकाउँछु,
तर एक्लै हुँदा,
मनभरि दुःखी कुरा सुनाउँछु।

अभागि यो जिन्दगी,
साथीहरू पराई भए,
आफ्ना भन्दा पराइहरू,
दुःखमा सहयोगी बनिदिए।

Best Sad Quotes In Nepali

जिन्दगीका रंगहरु कति चम्किला,
तिमी बिना सब शुन्य लाग्छ,
मेरो मुटुको धड्कन तिमी नै थियौ,
आज त्यो धड्कन पनि रोकिन खोज्छ।

हामी सँगै हिँड्ने गर्थ्यौं,
हातमा हातको सहारा थियो,
आज एक्लै हिँड्दा बाटो बिर्सिएको,
तिम्रो यादको मात्र सहारा छ।

कहाँ गयौ तिमी, मलाई छाडेर,
यो मनको घाउ कसले पुर्छ,
आँसुका थोपाहरु बग्छन् निरन्तर,
तिम्रो सम्झनाको भुमरीमा डुब्न पुग्छ।

कहिलेकाहीँ लाग्छ, यो जिन्दगी,
एउटा अधुरो गीत जस्तो,
जसको अन्तिम धुन बज्नै पाएन,
र सधैं एक तानसेन मात्र बन्यो।

तिमी नहुँदा यो दुनियाँ,
रङहीन र बेस्वाद लाग्छ,
प्रत्येक बिहानी अँध्यारो,
अनि हरेक रात एक्लो लाग्छ।

प्रेमको परिभाषा गहिरो,
तर तिम्रो बिछोड अझै गहिरो,
मनको भित्री कुनामा,
तिम्रो यादको जरो गहिरो।

सपना देखेको थिएँ,
साथै बुढ्यौली कटाउने,
तर तिमीले तिनै सपना,
बाँचुन्जेल नदेखिने बनायौ।

हाँसोको पछाडि लुकेको,
मेरो दुःख कसले बुझ्ने,
यो एक्लोपनको भारी,
कहाँ पुगेर पो अन्त्य हुने।

समय बित्छ, तर,
घाउहरु कहिल्यै पुरिँदैनन्,
मनको यो तड्प,
कहिले शान्त हुँदैनन्।

कहाँ छौ तिमी, तिम्रो,
साथ त मैले खोजिरहेछु,
यो एक्लो यात्रामा,
तिम्रो यादकै सहारा लिइरहेछु।

प्रेम थियो, विश्वास थियो,
अनि तिमी मेरो संसार थियौ,
आज तिमीले बिदा गरेपछि,
सबै कुरा शून्य बने।

कहिलेकाहीँ लाग्छ,
यो सास रोकिदिए हुन्थ्यो,
तिम्रो यादको बोझ,
अब बोक्न सकिँदैन।

मनको यो पीडा,
आँसुमा बगेर जान्छ,
तर तिम्रो सम्झना,
कहाँ जान्छ, कहाँ जान्छ।

सृष्टि यो रङीबिरंगी,
तिमी बिना सबै शुन्य,
मेरो जीवनको सहारा,
सधैंको लागि गयो।

कहाँ खोजुँ तिमीलाई,
यो दुनियाँको भीडमा,
मेरो एक्लो मन,
तिमी बिना रोइरहन्छ।

माया गर्छु भन्थ्यौ,
कहाँ गयो त्यो माया,
बिना कारण टाढा भइयो,
मैले त तिम्रै पर्खे।

तिमीले दिएको,
यो घाउ कहिल्यै नपुरिने,
मेरो मनको आँगन,
तिमीले उजाड पारिदिए।

सम्झनाका ती दिन,
कति मीठा थिए,
आज तिम्रो याद,
मेरो आँसुको कारण बने।

जिन्दगीको यो यात्रा,
तिमी बिना अपुरो,
मेरो मुटुको घाउ,
कहिले नसाहरु।

कहाँ छौ तिमी,
मेरो एक्लोपन तिमी खोज,
तिम्रो यादमा,
सधैं रुँदैछु म।

Sad Love Quotes In Nepali

बिर्सिन खोज्छु तिमीलाई, तर यादहरुले सताउँछ,
न भन्न सक्छु कसैलाई, यो मुटुको व्यथा,
एक्लोपनको रातमा, आँसुले नै साथ दिन्छ,
बितेका दिनहरु फर्केर नआउने रहेछन्।

माया लाग्नु सजिलो, भुल्नु नै गाह्रो,
जालो बुनेजस्तो, मन फसेको,
तिमी बिनाको जीवन, लाग्छ सुनसान,
मनको घाउ बोकी, कसरी बाँच्नु र?

सम्झनाको भारी बोकी, हिँड्छु एक्लै,
तिमी नहुँदा, यो दुनियाँ नै पराई,
मिठा पलहरु, अब बनिन् कथा,
दुखको सागरमा, डुब्न लागेको छु।

तोडिएको विश्वास, कहिल्यै नजोडिँदो,
फुटेको मुटु, फेरि नजोडिँदो,
हाँस्न सिकाउने, तिमी नै थियौ,
अब रुनको लागि, कोही छैन।

समय बित्छ, तर घाउ गहिरिँदै जान्छ,
धेरै प्रयास गरेँ, तिमीलाई बिर्सन,
तर हरेक पाइलामा, तिम्रै झल्को,
यो मुटुले तिमीलाई, कहिल्यै नभुल्ने भयो।

रातभरि निद्रा लाग्दैन, तिम्रै यादले,
बिहान उठ्दा, मन भारी हुन्छ,
सपनामा पनि, तिमी नै देख्छु,
बिना कारण, किन यस्तो हुन्छ?

खोट लगाउँदिन कसैलाई, यो मेरो नियति,
तर तिम्रो यादले, टोक्छ यो छाती,
हिजो आज भोलि, सब तिमी नै,
यो मायाको बन्धन, कसरी काट्नु र?

हातमा हात थियो, साथमा साथ,
हामी हिँड्थ्यौं, सँगै रात रात,
आज तिमी छैनौ, मेरो जीवनमा,
अँध्यारो छ, यो मेरो यात्रामा।

सधैं भरि खुसीको, तिमी नै थियौ,
मेरो हरेक आशा, तिमीबाटै थियो,
बिना सूचना, किन टाढियौ,
यो मनलाई, एक्लै किन छोड्यौ?

कहिल्यै नसोचेको, दिन आयो,
तिमीले मलाई, पराइ बनायौ,
यो मन त भन्छ, फर्केर आऊ,
तर तिमीले, कहिल्यै नसुने झैं गर्छौ।

जति टाढा जान्छु, उति नजिक लाग्छ,
तिमी नहुँदा, केही नसुहाउँदो,
लाग्छ जस्तै, यो जीवन नै,
अधूरो छ, तिम्रो साथ बिना।

सजिलो छैन, यो पिडा सहुँ,
मनले चाहेको, कहिल्यै नपाइँदो,
आँखाले तिमीलाई, खोज्छ,
तर तिमी, कहिल्यै नभेटिने भयो।

मेरो दुनियाँ, तिमी थियौ,
मेरो खुशी, तिमी थियौ,
आज तिमीलाई गुमाएर,
मैले मेरो अस्तित्व नै गुमाएँ।

टाढा जाँदा, नबिर्स भनी,
भनेर गएका थियौ,
तर आज, तिमी नै,
सब बिर्सेर हिँड्यौ।

मन भित्रको कुरा,
कसैलाई भन्न सकिन्न,
यो एक्लो मन,
तिमीलाई नै सम्झिन्छ।

जति रोएँ, आँसु सकियो,
तर पिडा, सकिएको छैन,
यो मुटुले, तिमीलाई,
बिना कारण, बिर्सिन सकेन।

सम्झिन्छु, हाम्रो पहिलो भेट,
पहिलो कुराकानी, पहिलो प्रेम,
सबै कुरा, आज,
एउटा मीठो सपना जस्तो लाग्छ।

तिमीले दिएको चोट,
धेरै गहिरो छ,
कसरी निको होला,
यो मनको घाउ?

रातको सन्नाटामा,
तिम्रो यादले सताउँछ,
बिहानको घाममा,
एक्लोपनले गाल्छ।

तिमी बिनाको जीवन,
लाग्छ बेस्वाद,
भन्ने कोही छैन,
यो मनको व्यथा।

Sad Heart Touching Quotes In Nepali

मुटुको घाउ कसैले नदेख्ने,
आँसुको खहरे कसैले नसुन्ने,
अस्तित्वको लडाईं एक्लै लड्नु पर्ने,
जिन्दगीको यो पाटो किन यति एक्लो।

कहिलेकाहीँ धेरै बोल्ने मन,
निशब्द हुँदा सारै पीडा हुन्छ,
कुनै कुरा नभनिनै बुझिदेऊ,
मेरो मौनतामा पनि तिम्रो याद छ।

जुन कुरालाई मनले चाहेको थियो,
नियतिले त्यो कहिल्यै दिएन,
भाग्यमा लेखिएको थियो र सायद,
खुसी त थियो, तर क्षणिक मात्र।

बितेका दिनहरू फर्केर आउँदैनन्,
बिर्सिएका पलहरूले सताइरहन्छ,
जब एक्लै हुन्छु, सम्झना आउँछ,
त्यो समयको साथ, त्यो पलको माया।

शब्दहरूले भन्न नसकेका,
भावहरू मनमा मात्रै अडकिए,
कुनै दिन त बुझ्नेछौ तिमी,
यो मुटुको व्यथा, यो अधुरो माया।

कहाँ हरायो त्यो हाँसीखेली,
कहाँ गयो त्यो साथ,
आज एक्लै उभिएको छु,
तिमी बिनाको यो रात।

यो जिन्दगीको यात्रा,
कहिलेकाहीँ यति कठिन,
सृष्टिले नै छोडिदिए जस्तो,
अभागी यो मन।

जसलाई सोचेर बाँचे,
उसैले पर धकेल्यो,
कुनै दिन त महसुस गर्नेछ,
उसको गल्ती।

आँसु लुकाएर हाँस्नु,
सबैलाई खुसी देखाउनु,
भित्रभित्र रुनु,
यो नै जीवन हो सायद।

कुनैदिन फुर्सद मिले,
मेरो मनलाई सोध्नु,
तिमी बिना कस्तो हुन्छ,
एउटा एक्लो जीवन।

विश्वास तोडियो,
सपनाहरु चकनाचुर भए,
अब कसरी बाँच्नु,
एउटा टुटेको मुटु लिएर।

सम्झनाहरूले सताउँछ,
रातभरि निदाउन दिँदैन,
तिमीबिनाको यो एक्लोपन,
कठिन छ सहँन।

कहाँ भेटिन्छ र,
आफ्नो गल्तीको प्रायश्चित,
जसले गल्ती गर्‍यो,
उही आज सुखी।

न त कसैले बुझ्छ,
न त कसैले सुन्छ,
मेरो मनको पीडा,
यो एक्लोपनको दु:ख।

हामी कहिल्यै एक हुन सकेनौ,
भाग्यले साथ दिएन,
तर तिम्रो सम्झना,
सदैव मेरो मनमा रहनेछ।

हिजो जति नजिक थियौ,
आज उति नै टाढा छौ,
बीचमा आएको यो दुरी,
मुटु चुँडिने बनाउँछ।

जति चाह्यो, उति गुमाएँ,
जसलाई साथ खोजे,
उसले नै छोडी गयो,
एक्लो मेरो पाइला।

चोट सानो थिएन,
तर गहिरो थियो,
जसले गर्‍यो,
त्यो आज बेखबर।

यो मनले कत्ति धानेको,
तिमीबिनाको दिन,
तर अब त साध्य छैन,
यी आँसु पुस्ने।

कहाँ जान्छ र,
यो एक्लो मन,
जब कसैको साथ,
अनि कसैको सहारा हुन्न।

Sad Heart Broken Quotes In Nepali | दुखी हृदय टुटेका उद्धरणहरू नेपालीमा

मनको घाउ निकै गहिरो छ, कसैले बुझेन
आँसुको सागरमा डुबेको छु, कोही किनन पुगेन
साथ मेटियो, विश्वास टुट्यो, मन बोझिलो भयो
अब यो एक्लो यात्रामा, कसरी अघि बढ्ने होला।

सपनाहरु अधुरा रहे, तिमीले साथ छोड्यौ
खुशीका दिनहरु बिर्सिएर, यो एक्लोपन रोज्यौ
मन भित्र रोएको छ, तर ओठ हाँसिरहेछ
यो कस्तो नियति हो, कसलाई सुनाउने होला।

जति सम्झे पनि, तिमी फर्केर आउदैनौ
बितेका पलहरु सम्झेर, मन दुख्छ किन किन
विश्वासको डोरी चुँडियो, सम्बन्धको धागो टुट्यो
यो जीवनको यात्रामा, अब एक्लै हिँड्नु पर्ने भयो।

भावनाहरु थुप्रै थिए, तिमीले बुझ्न सकेनौ
प्रेमको जाल बुन्दाबुन्दै, धोकाको सिकार भएँ
मन भित्रको पीडा, कसैलाई भन्न सकिन
यो सानो जीवनमा, यति ठूलो चोट कसरी सहने।

आँखा रसाएका छन्, मुटु चोइटिएको छ
तिमी बिनाको यो जीवन, एक पल पनि टिक्न सक्तैन
बिर्सने प्रयास गर्छु, तर सम्झना झस्काउँछ
यो कसको गल्ती थियो, वा मेरो भाग्य नै यस्तै थियो।

जता हेर्छु, तिमी देख्छु, तर तिमी छैनौ
मनको कोठामा एक्लोपन, बाहेक केही छैन
सबै कुरा गुमाएर, म एक्लै बाँच्न सिके
तर मनको यो पिडा, कसरी भुल्ने होला।

चोट तिम्रो मात्र थिएन, मेरो पनि थियो
तर मैले सहें, तिम्रो खुसीको लागि
आज तिमी गयौ, मेरो खुसी पनि लग्यौ
अब यो खाली मन, कसरी भर्ने होला।

आशाका किरणहरु, सबै निभेर गए
तिमीले छोडेको घाउ, कहिल्यै नभरिने भयो
मनमा पीडा छ, तर अनुहारमा हाँसो
यो नाटकको जीवन, अब कतिसम्म चल्ने होला।

बितेका दिनहरु, यादको भारी बोकेर हिँडे
तिमीले दिएको चोट, आज पनि ताजा छ
कसैलाई भन्न सक्दिन, आफ्नो पीडा
एक्लो जिन्दगी, एक्लै बिताउनु छ।

विश्वास गरें तिमीलाई, सब थोक भयो
तर तिमीले विश्वासघात गर्यौ, मेरो मन तोडियो
सपनाको महल ढल्यो, सबै बिलाएर गयो
यो जीवनको यात्रा, अब कसरी पार गर्ने होला।

हामी सँगै थियौं, कहिलेकाहीँ
आज तिमी टाढा छौ, मन रुन्छ मेरो
सम्झनाहरुले सताउँछ, हरेक पल
कसरी भुल्नु तिमीलाई, यो मनले मान्दैन।

सम्बन्धको धागो, जब चुँडियो
जीवनको रङ्ग, सबै उड्यो
मन भित्रको पिडा, कसैले नबुझेको
एक्लोपनको छायाँ, मलाई घेरेको।

प्रेम थियो, विश्वास थियो, साथ पनि थियो
तर समयले खेल खेल्यो, सबै छिनभरमा सकियो
मन भित्रको घाउ, कहिले नभरिने
यो बिछोडको पीडा, कसले बुझ्ने।

तिमीले छाडेको बाटो, आज पनि खाली छ
मेरो मन भित्र, तिम्रो यादको मात्रै गहिराइ छ
खुशीहरु हराए, सँगै तिमी पनि
अब कसको साथमा, बाँच्ने होला यो जिन्दगी।

सबै कुरा सकियो, तर मनको घाउ बाँकी छ
तिमीले दिएको चोट, सधैं सताइरहने
यो एक्लो जीवनमा, कसको सहारा खोज्ने
जब आफ्नो कोही छैन, मन कसरी बहलाउने।

भित्री मन रोयो, बाहिर हाँस्यो
तिम्रो धोकाले, मेरो जीवनको रङ्ग खायो
सपनाका महलहरु, सब धूलोमा मिल्यो
अब यो मनको पीडा, कसलाई सुनाउने।

सम्बन्धको अन्त्य, पीडाको सुरुवात
तिमी बिनाको जीवन, एक भयानक रात
सम्झनाको बोझ, मनमा थिचिएर
यी आँसुहरू, कहिले रोकिने।

मुटुको टुक्रा, तिमीले तोड्यौ
विश्वासको दियो, तिमीले निभाइदियौ
मनको गहिराइमा, तिम्रो यादले बास गर्छ
यो एक्लोपनको रात, कसरी काट्ने होला।

भावनाहरूको सागरमा, म डुबेको छु
तिमीले दिएको चोट, सधैं मनमा बोकेको छु
खुशीका पलहरू, अब सपना जस्तै लाग्छन्
यो पीडाको जिन्दगी, कसरी जिउने होला।

बितेका दिनहरूको, यादले सताउँछ
तिमीले छोडेको खालीपन, कहिल्यै भरिँदैन
मन भित्रको घाउ, दिन प्रतिदिन गहिरिन्छ
यो एक्लो यात्रा, कसरी पूरा गर्ने होला।

Sad Alone Quotes In Nepali

जिन्दगी एक्लै हिँड्दा, मनमा लाग्छ बोझ
साथीहरूका याद आउँछन्, लाग्छ नितान्त खोज
यो एक्लोपनको यात्रा, कहिले सकिने होला?
भरिंदै छ मन दुखेर, कहिले खुसी मिल्ने होला।

रातको सन्नाटामा, एक्लो मन रुन्छ
कहाँ हराए ती दिनहरू, जहाँ साथीहरू हुन्थे
आज यो एक्लोपनले, सताइरहेछ मलाई
मनमा लागिरहेछ, कोही साथ पाए हुन्थ्यो।

दुनियाँको भीडमा पनि, एक्लो भएँ म
आफ्नै छायाँ मेरो साथमा, अरू कोही नभए झैं
यी आँसुहरूले भन्छन्, कहानी मेरो
कहाँ खोजूँ त्यो साथी, जसले बुझोस् मेरो मन।

शब्दहरू हराएका छन्, मौन छ मेरो मन
यो एक्लोपनको यात्रा, जति गाह्रो छ, त्यति नै अन
कसलाई सुनाऊँ मेरो व्यथा, को छ मेरो सारथी?
यो जीवनको यात्रामा, एक्लै हिँड्नु छ साथी।

एक्लोपनको यो पीडा, कसैलाई भन्न सकिँदैन
मनमा लुकेका कुराहरू, कसैलाई बुझाउन सकिँदैन
आँखा रसाउँछन् बारम्बार, ओठहरू थिचिन्छन्
कतिबेला आउला त्यो साथ, जसले शान्ति देला।

रातको चिसो हावामा, मन झनै चिसो भयो
एक्लोपनको छायाँले, मनलाई झनै छोयो
कोही त हुन्थ्यो होला, मेरो पीडा बुझ्ने
साथमा बसेर, मनको कुरा सुन्ने।

खारेका साथीहरू, कता हराए होलान्?
सम्झिँदा तिनीहरूलाई, आँखा रसाउँछन्
आज यो एक्लोपन, गहिरो बन्दै छ
मन भित्रभित्रै, रोइरहेछ।

सपनाका घरहरू, भत्किएका छन्,
खुसीका पलहरू, टाढा भएका छन्,
एक्लोपनको यो अँध्यारो, जीवनलाई ढाकेको छ,
आशाको दियो, निभेको छ।

मनमा धेरै कुरा खेल्छन्, तर भन्न कोही छैन
यो एक्लोपनको यात्रामा, साथ दिने कोही छैन
हरेक पाइलामा, टेको दिने हात खोज्छु
यो शून्यमा, कसैको साथ खोज्छु।

हामी त एक्लै हिँड्छौं, यो अनन्त यात्रामा
कोही साथ देला, कोही छोडेर जाला
तर यो एक्लोपन, कहिलेकाहीँ गह्रौं लाग्छ
मन भित्रको पीडा, कसैले नदेखेझैं लाग्छ।

झरी पर्छ, मन रुन्छ, याद आउँछ एक्लो
साथीको अभाव, खट्छ, जीवन लाग्छ रित्तो
कुरा गर्ने कोही छैन, सुन्ने कोही छैन
यो एक्लोपनको भार, कसले बोक्ने होला।

कहिलेकाहीँ त लाग्छ, म मात्र यो दुनियाँमा,
सबैले साथ छोडे, एक्लै परेछु यहाँ,
यस्तै छ मेरो जीवन, यो एक्लोपनको साथी,
सधैं सँगै हिँड्छ, जस्तै होस् मेरो गति।

खुसी बाँड्नेहरू, आज टाढा छन्,
दुःख सुनाउनेहरू, कोही छैनन्,
यो एक्लो मन, भित्रभित्रै जल्छ,
कहिले आउला त्यो साथ, जसले शान्ति देला।

रातको यो निस्तब्धता, झनै एक्लो बनाउँछ,
बितेका पलहरूको, सम्झनाले सताउँछ,
साथीहरू कहाँ गए, कोही त भन्ला,
यो एक्लो मनको व्यथा, कोही त सुन्ला।

हिँडिरहेछु एक्लै, यो अनिश्चित बाटोमा,
कोही पाइला टेको दिन, आउँदैन साथमा,
मनमा उमङ्ग छैन, केवल निराशा,
यो एक्लोपन नै, मेरो जीवनको भाषा।

एक्लो हुँदा मनको, पीडा झनै बढ्छ,
साथीहरूको अभाव, सधैं खट्छ,
कोही त हुन्थ्यो होला, मेरो साथी,
जसले बुझ्थ्यो मेरो, जीवनको गति।

दुनियाँको यो रङमा, म एक्लै छु,
सबैका सामु हाँस्छु, भित्र रुन्छु,
कसैलाई के थाहा, मेरो व्यथा,
यो एक्लोपन नै, मेरो नियति।

सम्झनाका बादलहरू, मनमा मडारिन्छन्,
एक्लोपनका आँसुहरू, बारम्बार झरिन्छन्,
यो जिन्दगीको यात्रा, झनै गाह्रो लाग्यो,
साथी नहुँदा, मन झनै आक्रान्त लाग्यो।

एक्लोपनको यो यात्रा, कहिलेकाहीँ भारी लाग्छ,
आफ्नै छायाँ हेर्दा, मन धेरै दुख्छ,
कसैको साथको, आशामा बाँचिरहेछु,
यो शून्यमा, कोही त आउला भनी कुरिरहेछु।

रातको सन्नाटामा, एक्लो मनको कुरा,
कसैले सुनिदिए, हुन्थ्यो होला दुई घडीको कुरा,
तर यो एक्लोपन, मेरो सारथी भयो,
सधैं सँगै हिँड्ने, यो साथी बन्यो।